خواجه نصير الدين الطوسي

229

اخلاق محتشمى ( فارسى )

الباب الثانى و العشرون فى فوائد الصمت و حفظ اللسان الآيات ( 1 ) وَ إِذا قُرِئَ الْقُرْآنُ فَاسْتَمِعُوا لَهُ وَ أَنْصِتُوا ! لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ . ترجمه : چون قرآن خوانند بشنويد و خاموش « 1 » باشيد ! تا بر شما رحمت كنند . ( 2 ) إِنَّ الَّذِينَ يَغُضُّونَ أَصْواتَهُمْ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ أُولئِكَ الَّذِينَ امْتَحَنَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ لِلتَّقْوى . ترجمه : كسانى كه آواز آهسته دارند بنزديك رسول خداى ، كسانى باشند كه دل ايشان را خداى بتقوى آزموده باشد . ( 3 ) وَ كُنَّا نَخُوضُ مَعَ الْخائِضِينَ . ترجمه : در صفت كفار ميگويد كه : ايشان گويند بقيامت كه : ما با هر كسى در سخن خوض ميكرديم . ( 4 ) وَ اغْضُضْ مِنْ صَوْتِكَ . ترجمه : در حكمت لقمان ميگويد كه : آواز آهسته‌دار ! ( 5 ) من صممت نجا . الصمت حكمة ، و قليل فاعله « 1 » . ترجمه : هر كه خاموش « 2 » باشد نجات يابد . خاموشى « 3 » حكمتى است ، و كم كسى اين حكمت مىكند .

--> ( 1 ) - مجموعهء ورام ص 93 . ( 2 ) - اصل : خواموش . ( 3 ) - اصل : خواموشى .